صريحا اين عقيده خود را اظهار مىداشت ، كه بيت المال اسلام نبايد به صورت ملك خصوصى اشخاص در آيد ، و نبايد از اين اموال كه حق محرومان و نيازمندان در آن است و بايد در راه تقويت اسلام و مصالح مسلمين به كار افتد ، حاتم بخشى كرد ، و يا افسانه كاخهاى « كسرى » و « قيصر » را از نو زنده نمود . به علاوه « ابو ذر » عقيده داشت در آن روز كه گروهى از مسلمانان سخت در مضيقه هستند ثروتمندان جمعيت نيز به زندگى ساده ترى قانع شوند و از اموال خود در راه خدا انفاق نمايند . اگر ابو ذر گناهى داشته همين بوده است ، ولى مورخان مزدور و بنى اميه و راويان چاپلوس و متملق و دينفروش براى دگرگون ساختن چهره اين مرد مجاهد چنين تهمتهاى ناروايى را به او بسته‌اند . گناه ديگر « ابو ذر » اين بود كه عشق و علاقه خاصى به امير مومنان على ع داشت اين گناه نيز به تنهايى كافى بود كه دروغپردازان بنى اميه قدرت جهنمى خود را براى لكه دار ساختن حيثيت « ابو ذر » به كار گيرند ، ولى دامان او آن چنان پاك بود و راستگويى و آگاهى او نسبت به مسائل اسلامى آن چنان روشن كه همه اين دروغپردازان را رسوا ساخت ! از جمله دروغهاى عجيبى كه براى تبرئه خليفه سوم در اينجا به ابو ذر بسته‌اند اين است كه طبق نقل « ابن سعد » در « طبقات » مىگويند : جمعى از اهل كوفه به « ابو ذر » در همان زمان كه در « ربذه » بود گفتند : اين مرد ( يعنى عثمان ) اينهمه كارها را با تو كرد آيا حاضرى پرچمى برافرازى و ما در زير آن با او به نبرد برخيزيم ؟ « ابو ذر » گفت : نه ، اگر عثمان مرا از مشرق به مغرب بفرستد مطيع فرمانش خواهم بود ! ( 1 ) . اين دروغپردازان هيچ توجه نكردند كه اگر او چنين تسليم فرمان خليفه

--> ( 1 ) تفسير المنار جلد 10 صفحه 406 .